AFTELLEN NAAR 31 DECEMBER 2019, 18:00u!

  •  Vorige
  • 1
  • ...
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
  • 11(current)
Waardering:
  • 1 stemmen - gemiddelde waardering is 5
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Het grote vuurwerkverhalen topic!
En we gaan weer verder! 

Deel 8:


In het Rathaus zien de jongens dat ze ook naar binnen kunnen. Via de binnenplaats lopen ze de ingang in en daar zien ze een aantal trappen. De een loopt naar beneden en de andere 2 lopen naar boven. De jongens lopen naar boven en nemen een kijkje. Ze zien boven een enorme zaal, maar hebben geen idee waar die voor gebruikt wordt.
‘Moet je daar kijken naar die lift!’ zegt Marin als ze weer een nieuwe gang opgelopen zijn.
‘Dat is wel heel apart ja!’ zegt Lars als hij ziet dat je er zo in kunt stappen en de ene kant omhoog gaat en de andere kant omlaag.
‘Dat had ik gelezen! Dat heet een Paternoster!’ zegt Arjen en hij stapt gelijk in. Langzaam gaat hij omhoog en komt even later weer naar beneden zonder uitgestapt te zijn.
‘Dit is echt geniaal! Daar boven ga je gewoon naar links en draai je zeg maar gewoon weer naar beneden.’ zegt hij als hij weer terug is. De rest stapt ook in en ze maken allemaal wat rondjes. Na wat grappige filmpjes gemaakt te hebben verlaten ze het Rathaus weer en lopen verder naar buiten.
 
Na het bezoek aan een prachtige kathedraal en een snelle snack bij de Mac komen ze aan bij de Hofburg.
‘Weer zo’n prachtig gebouw!’ zegt Chris als hij om zich heen kijkt.
‘Ongelofelijk dat hier vroeger mensen woonden. Belachelijk groot!’ zegt Arjen als hij een foto maakt.
‘Dan heb je Schönbrunn nog niet gezien!’ zegt Lars die al op de foto’s die Helene gestuurd heeft zag dat het enorm is. Als ze onder de grote koepel staan zien ze dat het nu een museum van Sisi is.
‘Daar kun je zeker allerlei smaken Sisi proeven!’ grapt Lars waarna de rest moet lachen. Na wat souvenirwinkeltjes te hebben bezocht komen ze aan bij de bibliotheek. Weer een enorm gebouw wat er prachtig uit ziet, al vinden de jongens het toch minder dan wat ze tot nu toe gezien hebben. Ze besluiten dan ook niet naar binnen te gaan, maar even door het tegenovergelegen park te lopen. Lars is wat aan het klooien met zijn flesje water. Hij merkt op dat als hij hem in de lucht gooit de duiven die naast hem op het gras zaten wegvlogen.
‘Je bent weer lekker bezig!’ zegt Marin als ze het park in lopen. Een paar mensen gooien wat brood naar de duiven en Lars gooit zijn flesje maar weer eens de lucht in. De duiven vliegen massaal weg en Lars moet er weer om lachen.
‘Hij was het!’ schreeuwt Arjen naar de mensen. Ze hebben geen idee wat hij zegt, want ze spreken blijkbaar geen Nederlands. Ze lopen een rondje door het park en pakken daarna de tram richting Slot Belvedere.
 
Na een minuut of 20 komen ze aan bij de tramhalte van Slot Belvedere.
‘Dit is een barok paleizencomplex dat door Johann Lukas von Hildebrandt werd ontworpen voor Eugenius van Savoye.’ zegt Chris op een manier alsof hij er heel veel van weet.
‘Heel mooi opgelezen van Google!’ zegt Lars lachend.
‘Dat zal inderdaad wel ja! Dat zou Chris nooit uit zijn hoofd weten!’ zegt Marin als ze de poorten doorgelopen zijn. Ze zien een enorme tuin voor het prachtige gebouw.
‘Die mensen moesten vroeger echt een flink eind lopen voordat ze hun tuin uit waren!’ zegt Arjen als ze halverwege de tuin zijn.
‘Ja of ze gingen zwemmen!’ zegt Lars lachend als hij wijst op de enorme vijver in de tuin. Via de zijkant van het gebouw komen ze in de achtertuin van Slot Belvedere. Deze tuin is nog groter en ziet er prachtig uit. Helaas is het nu herfst en daardoor is het groen een beetje verdwenen, maar alsnog is het een prachtig gezicht. Diverse beelden en vijvertjes zijn te zien in de tuin. Ze verlaten de tuin weer via de achteruitgang en lopen vervolgens richting de Karlskirche. Het begint al aardig te schemeren en de straatverlichting is zojuist aangegaan. Ook zien de jongens dat de Kerstverlichting al aan staat in de straten.
‘Het begint al een prachtig sfeertje te worden man!’ zegt Arjen als hij genietend om zich heen kijkt.
‘In het centrum zal het nog mooier zijn straks!’ zegt Lars en ze steken de straat over. Het is nu niet ver meer en Marin ziet de koepel van de kathedraal al boven een van de gebouwen uitsteken. Het duurt dat ook niet meer dan een paar minuten voordat ze er aankomen.
‘Wat is de architectuur hier toch prachtig in Wenen!’ zegt Chris als hij de Karlskirche bekijkt. Ze zien een mooie koepel en daarvoor 2 flinke pilaren staan. 
‘Wat is de architectuur hier toch prachtig in Wenen!’ zegt Chris als hij de Karlskirche bekijkt. Ze zien een mooie koepel en daarvoor 2 flinke pilaren staan. Het geheel wordt prachtig verlicht door de lampen die in de grond zitten. Als de jongens klaar zijn met de foto’s en filmpjes lopen ze het centrum weer in.
‘Nog 2 uur jongens!’ zegt Chris enthousiast.
‘Dan is het eindelijk tijd voor de vuurwerkshow!’ zegt Lars die niet meer kan wachten en dat is niet alleen voor de vuurwerkshow, maar ook omdat hij dat Helene weer ziet. Vanaf het centrum moeten ze een klein kwartiertje met de metro richting de locatie waar de vuurwerkshow plaatsvindt. Op dat metrostation hebben ze ook afgesproken met de meiden.
‘Ik heb last van m’n buik man! Ik moet echt even schijten!’ zegt Marin plotseling.
‘Daar bij de Mac kun je vast wel gaan!’ zegt Lars als hij wijst naar de McDonald’s een meter of 20 verderop. Marin verhoogt zijn tempo en loopt de McDonald’s binnen. De rest volgt op korte afstand en loopt mee.
‘Wie heeft er 50 cent?’ vraagt Marin ongeduldig. Hij kan het bijna niet meer houden en de rest moet lachen. Arjen geeft hem snel 50 cent en Lars filmt het hele gebeuren. Lars besluit ook naar de wc te gaan.
‘Wat een lucht hier man!’ roept hij als hij binnen komt.
‘Je stinkt zelf!’ zegt Marin die zich nog niet helemaal beter voelt. Een paar minuten later staan de jongens te wachten op Marin.
‘Ik denk dat die schnitzel van gisteravond er uit komt!’ zegt Arjen lachend. Op dat moment komt Marin de hoek om.
‘Zo dat lucht wel op! Gelukkig voel ik me wat beter!’ zegt hij opgelucht. Ze lopen naar buiten en gaan op zoek naar een plek om wat te eten.
‘Heb je al wel zin in eten Marin?’ vraagt Chris zich af.
‘Ja nu heb ik weer ruimte gemaakt.’ zegt Marin droog. Ze besluiten pizza te gaan eten bij Vapiano.
‘Hopen dat deze pizza wel warm is!’ zegt Arjen lachend als ze een plekje hebben gevonden.
 
Na het eten zijn de jongens aangekomen bij de metrohalte. Ze moeten richting de Donau en ze lopen toevallig al richting het goede spoor. Niet veel later stappen ze de metro in en vertrekken richting de vuurwerkshow.
‘We hoeven niet over te stappen toch?’ vraagt Marin aan Lars.
‘Nee, in een keer door!’ Lars is ondertussen aan het appen met Helene en ze zegt dat zij er al bijna zijn, maar dat ze Laurel en Simone onderweg kwijt zijn geraakt. Hij stuurt terug dat het vast goed komt en dat hij niet kan wachten om haar te zien.
Precies 10 minuten later komen ze aan op het metrostation Donauinsel en ze gaan met de roltrap naar boven. Daar ziet Lars Helene al staan en hij vliegt haar in de armen. Ze praten snel even bij en Helene vertelt hoe ze Laurel en Simone kwijt zijn geraakt.
‘We zaten dus in de metro hier naar toe en stapten hier uit. Ik zat met Esmee aan de ene kant zij zaten iets verderop vanwege de drukte. Ik denk dat ze niet hier uitgestapt zijn, maar op het volgende station…’
‘Heb je ze niet gebeld dan?’ vraagt Lars.
‘Ja, maar ze hebben denk ik geen bereik.’ Op dat moment belt Simone haar en vertelt ze dat ze bij het volgende station uitgestapt zijn, maar ze niet terug kunnen omdat die kant van het station verbouwd wordt. Ze moeten dus wachten op de volgende metro, nog een station verder uitstappen en dan weer terug. Helaas is het wel enorm druk hier en zijn ze bang dat ze het niet gaan redden. Na kort overleg besluit de rest alvast richting de show te lopen. Simone zal Helene op de hoogte houden of ze het gaan redden of niet.
 
Een minuut of 10 later komen ze aan bij de show. Het is er al gezellig druk en Lars kijkt eens op zijn horloge. Hij ziet dat het nog maar een paar minuten duurt voordat het gaat beginnen.
‘Simone en Laurel gaan het niet meer redden. Ze zegt dat ze een mooi ander plekje gevonden hebben aan de andere kant iets verderop en dat ze na afloop wel overleggen hoe ze weer bij elkaar gaan komen. Uiteindelijk is het zover, de vuurwerkshow gaat beginnen. Hij wordt afgeschoten vanaf de Donau en het publiek is erg benieuwd. Er klinkt muziek en er stijgen kleine lichtbolletjes op. Dit wordt gevolgd door prachtige felle lichtkometen en een flink aantal fonteinen.
 ‘Wat een sfeervol begin!’ zegt Chris die volop geniet. De show gaat verder en de muziek wordt harder. De eerste kleine shells gaan de lucht in en vullen de lucht met veel kleuren. Opeens krijgt Helene een berichtje.
‘Dit meen je niet! Die staan gewoon te kijken vanaf de Donauturm!’ zegt ze als ze een foto laat zien aan Lars.
‘Zo die hebben een mooi plekje gevonden!’ zegt Lars als hij de foto bekijkt. ‘Je staat wel ver en de knallen zullen minder hard zijn, maar je hebt een prachtig uitzicht!’ gaat hij verder. Ondertussen bouwt de show steeds meer op en gaat het nu in een rap tempo met de knallen.
‘Wat een spektakel man!’ zegt Arjen als er ook een paar fluitbakken aangestoken zijn. Het zorgt in combinatie met saluteknallen voor een oorverdovend lawaai. Daarna wordt het even rustig en volgt er applaus. Sommige mensen denken dat het afgelopen is, maar dan wordt net het volgende deel van de show in gang gezet. De muziek begint weer op te bouwen en zo gebeurt het ook met het vuurwerk. Er worden een flink aantal fonteinen afgestoken en perfect op de maat van de muziek schieten er lichtkometen de lucht in. Niet veel later gaan er ook op het water dingen af wat voor een prachtig effect zorgt.
‘Dit is wel een van de mooiste shows die ik gezien heb man!’ zegt Marin.
‘Echt geweldig dit man!’ zegt Lars enthousiast. Ook Helene en Esmee genieten er erg van. Langzaam wordt het ook kouder en er vallen een paar sneeuwvlokjes. Dit is echter gelukkig al snel voorbij en de show gaat gewoon verder.
‘Normaal houd ik wel van sneeuw, maar nu mag het van mij nog even wegblijven!’ zegt Lars lachend als hij blij is dat het niet doorgezet heeft.
‘Precies! Het enige wat ik nu nog mis is een warme chocolademelk en een oliebol!’ zegt Chris die dit een prachtig moment vindt.
‘Anders ik wel! Het ultieme decembergevoel!’ zegt Marin die zich bedenkt dat het natuurlijk nog maar november is. De show is ondertussen aan het opbouwen naar de grote finale. Het tempo wordt steeds meer verhoogt, de knallen worden harder en de effecten groter. Dit gaat door tot de laatste knallen veelal tegelijk met ontzettend veel crackling. Een luid applaus en gejuich volgt. Ten slotte staat er in vurige letters ‘Wien, danke!’.
“Wat was dit een geweldige show man!’ zegt Lars enthousiast.
‘Dit was niet normaal meer!’ zegt Arjen als ze weer vertrekken van het terrein.
‘Wat een show! Geen woorden voor!’ zegt Chris. Ook Marin is vol enthousiasme en ze praten er dan ook nog lang over door. Ondertussen is Helene aan het bellen met Laurel om af te spreken waar ze elkaar weer ontmoeten. Ze besluiten gewoon allemaal naar het centrum te gaan en af te spreken voor de Stephansdom.

[-] De volgende 1 gebruiker zegt bedankt oliebolcracker voor dit bericht:
  • Robin
Voeg bedankje toe Antwoord

Lkker verhaal weer Blush
Voor al je vuurwerkinfo!

https://www.avpvuurwerk.nl 
[-] De volgende 1 gebruiker zegt bedankt patrick ouwehand voor dit bericht:
  • oliebolcracker
Voeg bedankje toe Antwoord
Lekker verhaal.
[-]
  •
Voeg bedankje toe Antwoord
Thnx! 

Tijd voor de volgende! 

Deel 9:

 
Eenmaal in het centrum aangekomen staan ze te wachten op Laurel en Simone bij de Stephansdom.
‘Die stappen zeker weer een station te ver uit!’ zegt Esmee als ze op haar horloge kijkt.
‘Zal me niks verbazen! Laurel let nooit op en Simone zullen we het maar helemaal niet over hebben!’ zegt Helene lachend. Esmee weet precies waar Helene het over heeft en op dat moment komen ze net aanlopen.
‘Daar zijn de verdwaalde schapen hoor!’ zegt Esmee als Simone en Laurel er zijn. Ze praten even bij over wat er allemaal gebeurt is.
‘Wat een kippenhok!’ zegt Marin die met Arjen iets buiten het groepje lopen omdat ze even een mooie foto gemaakt hadden van de Stephansdom. Uiteindelijk besluiten ze om ergens wat te gaan drinken met z’n allen om de avond gezellig af te sluiten. Ze zitten midden in het centrum dus ze hebben de plekjes voor het uitzoeken. Ze kiezen voor een gezellig café op de hoek van de straat. Vanaf de plek waar ze uiteindelijk gaan zitten kijken ze de lange sfeervolle straat in.
‘Wat een prachtig beeld zo!’ zegt Helene tegen Lars die het beste plekje hebben samen.
‘Zeker! Wat een sfeertje!’ zegt Lars. Daarna bestellen ze allemaal wat drinken en al snel gaat het weer over die prachtige vuurwerkshow.
‘Gutenabend!’ zegt de ober die de drankjes bezorgt. 1 voor 1 zet hij ze neer en vertrekt daarna weer richting de bar. Op dat moment roept Laurel de ober terug, omdat ze het verkeerde drankje heeft gekregen. In perfect Duits geeft ze aan dat ze een rode wijn had besteld in plaats van een witte. De ober biedt zijn excuses aan en gaat het omruilen.
‘Zo, jij spreekt goed Duits!’ zegt Marin die onder de indruk is.
‘Ja, mijn moeder is Duits en mijn vader Nederlands. Ik ben dus 2-talig opgevoed.’ zegt ze. Nu snapt Lars ook dat hij wat Duits hoorde op de heenreis in de trein. Hij merkt ook op dat Marin het wel erg goed kan vinden met Laurel.
‘Misschien wordt het nog wel wat met die 2!’ zegt Lars zachtjes tegen Helene.
‘Ja, dat zou zo maar kunnen!’ zegt ze en ze neemt een slok van haar wijn.
‘Ik vind het nog steeds zo fantastisch sfeervol hier man!’ zegt Arjen die tegenover Lars zit.
‘Ja het is echt een heerlijk moment dit!’ zegt Lars. Helene is ondertussen in gesprek met Esmee die haar wijn al wel heel snel op heeft.
‘Ik had dorst!’ zegt ze lachend. 

Na een paar hele gezellige uurtjes verlaten ze het café. Het is inmiddels al 12 uur geweest en ze besluiten om weer richting het hotel te gaan. Lars slaat een arm om Helene heen en zij doet hetzelfde bij hem. Zo lopen ze richting het metrostation. Het eerste deel leggen ze samen af waarna ze daarna moeten overstappen op elk een andere metro. 
‘Tot hoe laat rijden die dingen eigenlijk?’ vraagt Marin zich af als ze op het perron komen. 
‘Geen idee, maar over 5 minuten komt er 1.’ zegt Arjen. Ze gaan even zitten op en bankje en voor ze het weten komt de metro er al aan. Ze stappen in en zoeken een plekje. Er is nu plek zat om deze tijd en dus kunnen ze allemaal zitten. 
‘Ik ben wel een beetje gaar.’ zegt Helene als ze haar hoofd op de schouder van Lars legt. 
‘Ik voel ook wel dat het een lange dag is geweest ja.’ zegt Lars en hij slaat een arm om haar heen. Na een kleine 10 minuten is de metro bij het station waar ze er uit moeten en daar stappen ze dan ook uit. Lars moet naar metro U6 en Helene naar U4. 
‘Slaap lekker straks lieverd!’ zegt Helene en ze geeft Lars een dikke knuffel. 
‘Slaap lekker! Ik hou van jou!’ zegt Lars en hij geeft haar een zoen. 
‘Ik ook van jou!’ Ze groeten de rest en lopen daarna ieder hun eigen richting op. Lars was liever nog wat langer bij Helene geweest. Hij is tot over zijn oren verliefd en kan aan niks anders meer denken. Tijdens de reis naar het hotel loopt hij ook alleen maar te dromen. 
‘Hé, dromert! We moeten er hier uit!’ zegt Chris als hij Lars op zijn schouder slaat. Lars schrikt licht op en loopt de trein uit. De bus komt pas over een uur dus ze moeten gaan lopen. 
‘Hoeveel kilometer zouden we vandaag gelopen hebben?’ vraagt Arjen zich af. 
‘Dat kun je zien op je telefoon.’ zegt Marin en hij pakt zijn telefoon erbij. 
’21 kilometer!’
‘Zo, dat is aardig wat!’ Er komt nog wel een kilometer bij, omdat ze natuurlijk nog een stuk moeten lopen. Eenmaal aangekomen bij het hotel gaan ze direct naar hun kamer. 
‘Ik ga direct pitten man!’ zegt Lars die op zijn horloge ziet dat het bijna 1 uur is. Hij loopt gelijk de badkamer in. Na een snelle douche poetst hij zijn tanden en springt hij zijn bed in. De rest heeft minder haast en trekt nog een biertje open. 
‘Hier had ik echt zin in!’ zegt Arjen als hij zijn eerste slok op heeft. Ze zijn aan de andere kant van de kamer gaan zitten en doen zo rustig mogelijk. Ze kijken nog eens terug op deze prachtige dag. Wat hebben ze veel gezien en veel gelopen. Het hoogtepunt was uiteraard de vuurwerkshow. Die zullen ze zich nog lang herinneren. 
‘Ik hoop dat Lars alles mooi op beeld heeft!’ zegt Chris die zelf weinig filmpjes heeft gemaakt. Lars heeft de beste camera op zijn telefoon zitten en vindt het ook leuk om altijd weer een mooie aftermovie te maken. Ze praten nog rustig door en Chris haalt nog een paar biertjes. Ze letten niet meer op de tijd totdat Arjen zich wel moe begint te voelen. Hij ziet dat het al half 4 is en besluit ook maar zijn bed in te duiken. Morgen willen ze weer om half 9 op staan dus dat wordt een kort nachtje. Chris en Marin volgen na een kwartiertje en om 4 uur liggen ze allemaal te slapen. 

De volgende ochtend is Lars als eerste wakker. Chris heeft al een keer op de snooze-knop gedrukt en Arjen ligt nog te slapen. Marin brabbelt wat onverstaanbaars en draait zich weer om. Lars springt zijn bed uit en gaat naar de badkamer om zich op te frissen. Daarna kleed hij zich aan en doet hij de gordijnen open. Er is vannacht weer wat sneeuw gevallen, maar weer niet heel veel. Deze keer is de weg nog niet gestrooid en het geeft een mooi wit beeld over de straten. Lars kijkt eens op zijn telefoon of er vandaag nog meer sneeuw verwacht wordt. Hij ziet dat het vanmiddag flink gaat sneeuwen! Tussen 4 uur en 6 uur wordt er veel sneeuw verwacht en mogelijk nog langer.
‘Hoe laat is het?’ zegt Chris met een brakke stem.
‘Kwart voor 9 slaapkop!’ zegt Lars die daarna de rest ook maar wakker maakt. Vooral Arjen en Chris zijn erg moe, maar ook Marin heeft moeite zijn ogen open te doen.
‘Waarom zijn jullie zo brak?’ vraagt Lars als ze naast hun bed staan.
‘Gisteren toch iets te laat gemaakt denk ik.’ zegt Arjen en hij vertelt dat ze tot een uurtje of 4 nog hebben zitten chillen met een biertje.
‘Een goed ontbijt zal jullie vast helpen!’ zegt Lars en als de rest ook aangekleed en klaar is gaan ze weer richting de supermarkt.
‘Er ligt toch iets meer sneeuw dan gisteren volgens mij!’ zegt Arjen als ze buiten lopen. Het krakende geluid klinkt de jongens als muziek in de oren.
‘Heerlijk dat geluid van verse sneeuw!’ zegt Chris. Al snel zijn ze bij de supermarkt en halen ze weer hetzelfde ontbijt als gisteren. Lars koopt voor Marin nog een extra kop koffie, omdat hij er nog steeds niet heel wakker uitziet.
 
Na een tripje met de metro komen ze aan bij station Schönbrunn. Vanaf hier is het nog enkele minuten lopen naar het gelijknamige slot. Bij de kassa halen de jongens een ticket voor de rondleiding die binnen gegeven wordt. Eerst lopen ze buiten voor het enorme gele barokstijlen gebouw.
‘Wat is dit ongelofelijk groot!’ zegt Lars als hij om zich heen kijkt.
‘Het zou je huis maar zijn!’ zegt Marin lachend. Hij is weer aardig wakker geworden en zit weer vol energie. Of dit later vandaag ook nog zal zijn is afwachten, maar hij voelt zich weer fit. De jongens hebben de tour om 11 uur en na de tour zullen ze de tuinen bezoeken.
Na de kaartcontrole lopen de jongens naar binnen en worden ze naar de eerste kamer geleid.
‘Je mag hier niet filmen en foto’s maken helaas.’ zegt Chris tegen Lars.
‘Helaas, maar een beetje onopvallend moet het lukken.’ zegt Lars die toch graag wat beelden wil maken van binnen. Ze hebben een informatieblad gekregen waarop wat informatie staat over alle ruimtes die ze bezoeken. Lars bedenkt zich dat dit de ideale manier is om zijn telefoon achter te verstoppen. Met de camera net buiten het papier kan hij toch wat filmen en fotograferen. Na een aantal ruimtes gehad te hebben gaan ze naar boven. Daar kunnen ze naar buiten kijken en zien ze een mooi uitzicht over het grote plein voor Schönbrunn. 
'Dit is al een mooi uitzicht hoor!' zegt Arjen als hij eens goed om zich heen kijkt. De rest geniet er ook van en dan roept de gids de groep om weer verder te gaan. Ze bezoeken nog een aantal prachtige ruimtes en na een uur is de tour voorbij. Via de uitgang gaan ze naar de tuinen die ook hier weer enorm zijn. 
'Zo, deze tuinen zijn een stuk groter dan gisteren bij Belvedere!' zegt Lars als ze buiten zijn. 
'Inderdaad! Wat een megatuin!' zegt Chris die zijn ogen uitkijkt. Lars herkent wel het een en ander van de foto's die Helene hem gestuurd heeft. Daardoor weet hij ook dat aan het eind op het verhoogde deel een prachtig uitzicht te zien is op Wenen vanaf de Gloriette. 
'Daar loopt een eekhoorn!' zegt Marin als er een eekhoorn voorbij rent en snel de boom in klimt. 
'Er schijnen hier nogal veel eekhoorns te zitten!' zegt Arjen die het gelezen had in een foldertje. Ze lopen verder de tuinen in richting de heuvel van de Gloriette. Onderweg zien ze nog een aantal eekhoorns. Aan het begin van de heuvel zien ze een grote vijver met een paar beelden erbij. Het geheel ziet er indrukwekkend uit. Daarna lopen ze de heuvel op. 
'Ze hebben hier de paden wel netjes sneeuwvrij gemaakt!' zegt Lars als ze halverwege zijn. 
'Zeker! Al was het wel leuk geweest als er nog sneeuw lag. Dan kon je lekker naar beneden glijden!' zegt Marin lachend. Al snel bereiken ze de top en kijken ze naar het mooie panorama-uitzicht. Het is vrij helder dus kunnen ze ver kijken. 
'Dit is wel genieten hoor!' zegt Chris en hij maakt nog maar eens een foto. 
'Echt een prachtig uitzicht!' zegt Arjen. Ze genieten nog even en besluiten dit voor te zetten onder het genot van een warme chocolademelk en een lunch in het café van de Gloriette. 

Na de lunch lopen de jongens de heuvel weer af door de tuinen naar de uitgang. Ze gaan weer richting de metro die ze naar het centrum brengt. Vanuit daar pakken ze de tram richting het Hundertwasserhaus. 
'Lekker druk in deze tram!' zegt Arjen als ze ingestapt zijn. Ze kunnen geen zitplaats vinden, maar na een paar haltes stappen er heel wat mensen uit en kunnen ze alsnog zitten. 
'Is dat Hundertwasserhaus wat of niet?' vraagt Marin zich af. 
'Ik heb geen idee, maar het zag er wel grappig uit.' zegt Chris die het gevonden had op internet. Na een minuut of 10 komen ze aan bij de halte waar ze er uit moeten. Vanaf hier is het nog enkele tientallen meters lopen. 
'Dit ziet er wel apart uit allemaal!' zegt Arjen als ze aankomen bij het Hundertwasserhaus. De aparte stijl en verschillende kleuren van de appartementen spreken hem wel aan. Het is allemaal niet heel groot en na een paar foto's gemaakt te hebben lopen ze nog even de souvenirshop binnen aan de overkant. Chris haalt een koelkastmagneet voor zijn verzameling en daarna vertrekken ze weer om vervolgens naar het Prater te gaan. Dit is een pretpark in kermisstijl. Je betaalt per attractie en de gewone toegang is gratis. Via de tram en de metro komen ze uiteindelijk aan bij station Praterstern. Als ze weer buiten komen zien ze al gelijk waar ze heen moeten. Het enorme reuzenrad valt direct op. 
'Daar gaan we sowieso in!' zegt Lars enthousiast. Ze steken de weg over en niet veel later komen ze bij de ingang. Het is inmiddels donker en dat zorgt voor een gezellige sfeer. Het is redelijk druk, maar lange wachtrijen staan er niet voor de attracties. Ze besluiten eerst even een rondje te lopen om te kijken waar ze in willen. Marin ziet gelijk een achtbaan waarbij je op je buik ligt en die lijkt hem in ieder geval heel vet. 
'Daar moet ik in!' zegt hij en ook de anderen zijn er enthousiast over. Ze besluiten dan ook niet verder te lopen, maar gelijk de attractie in te gaan. Ze betalen bij de kassa en gaan in de rij staan. Voor hen staan 4 mensen en dus kunnen ze zo direct instappen als de achtbaan het huidige ritje afgemaakt heeft.
‘Ik ben wel benieuwd man!’ zegt Arjen als hij zijn jas even goed dicht doet.
‘Ja ik ook! Ziet er echt vet uit!’ zegt Lars en hij pakt zijn telefoon erbij. Hij maakt snel een filmpje voordat ze in kunnen stappen.
‘Here we go!’ zegt Marin als ze er in zitten. De jongens liggen met z’n 4-en naast elkaar en gaan omhoog in het karretje. Als ze boven zijn gaan ze langzaam naar beneden totdat de snelheid opeens flink verhoogd wordt. Ze gaan diverse keren over de kop en de snelheid blijft hoog. Ze sluiten af met een scherpe bocht en daarna komen ze weer tot stilstand.
‘Zo dit was vet man!’ zegt Arjen als ze door de uitgang de attractie verlaten.
‘Wel heel apart zo op je buik, maar heel vet inderdaad!’ zegt Chris. Ze bekijken de foto die tijdens de rit gemaakt is en daarop kijken ze allemaal nogal raar. Leuk om te zien vinden ze, maar niet de moeite waard om 5 euro voor neer te leggen.
‘Waar gaan we nu heen?’ vraagt Marin als ze verder zijn gelopen.
‘Gewoon kijken wat we tegen komen en dan zien we wel wat leuk is.’ zegt Lars. Even later zien ze een enorm hoge zweefmolen die al van een behoorlijke afstand te zien is. Ze komen onderweg langs diverse attracties die ze ook wel leuk vinden, maar ze willen er ook niet teveel geld aan uitgeven. Het besluit wordt gemaakt dat ze eerst de zweefmolen doen en daarna wat gaan eten. Daarna willen ze afsluiten in het reuzenrad Prater.
‘Dat ding is 117 meter hoog man!’ zegt Lars die het op een bordje bij de ingang ziet staan.
‘Oei, durf je nu nog wel?’ zegt Chris plagend tegen Lars.
‘Grapjas!’ Als ze een ticket hebben gekocht kunnen ze direct instappen.
‘Ik ben benieuwd naar het uitzicht man!’ zegt Arjen die naast Marin zit.
‘Hij gaat behoorlijk hard, dus heel erg goed kijken wordt lastig!’ zegt Marin en hij klikt zijn riem vast. De zweefmolen begint te draaien en al snel gaat hij naar een flinke hoogte. Het tempo wordt opgevoerd en het duurt dan ook niet lang voordat ze helemaal boven zitten.
‘Wow man! Dit is zo vet!’ schreeuwt Lars die hoopt dat Chris hem nog kan verstaan door de harde wind die langs hun oren suist.
‘Wohoow! Lekker dit!’ schreeuwt Chris terug. Voordat ze het weten zijn ze alweer beneden, maar ze hebben er wel heel erg van genoten.
‘Ik heb nu best wel trek!’ zegt Marin als ze de attractie weer verlaten hebben.
‘Ik ook wel! Even wat eten zoeken, maar dat moet geen probleem zijn!’ zegt Arjen en niet veel later hebben ze wat gevonden.
 
Na het eten gaan ze naar de laatste attractie, het reuzenrad Prater. Bij de ingang halen ze hun tickets en vervolgens komen ze in een ruimte dat helemaal in het thema van het reuzenrad is ingericht. De bouw in 1897 en de geschiedenis is hier te zien. Op speciale momenten is het zelfs mogelijk te dineren in het reuzenrad. De gondels zijn dan ook zo ruim opgezet dat dit prima mogelijk is. Als ze hun ticket hebben gegeven aan de medewerker kunnen ze instappen.
‘Wat een mooi uitzicht weer!’ zegt Lars als ze boven zijn.
‘Dit is beter dan vanuit die zweefmolen!’ zegt Chris lachend. Het reuzenrad is ondertussen gestopt en zo hebben ze uitgebreid de mogelijkheid om mooie foto’s en filmpjes te maken. Uiteraard genieten ze hier ook gewoon van zonder de hele tijd bezig te zijn met een camera. Na een paar minuten gaat het reuzenrad weer verder en maakt het nog een paar korte stops.
‘Dat was echt heel leuk reuzenrad!’ zegt Arjen als ze weer beneden zijn.
‘Ja inderdaad! Hele andere stijl dan een standaard reuzenrad!’ zegt Marin en ze lopen weer richting de uitgang.

[-] De volgende 2 gebruikers zeggen bedankt oliebolcracker voor dit bericht:
  • patrick ouwehand, Robin
Voeg bedankje toe Antwoord
Weer een erg leuk vervolg Smile
Voor al je vuurwerkinfo!

https://www.avpvuurwerk.nl 
[-] De volgende 1 gebruiker zegt bedankt Robin voor dit bericht:
  • oliebolcracker
Voeg bedankje toe Antwoord
Next, deel 10! 
 
Eenmaal weer in het centrum gekomen heeft Lars alweer trek.
‘Die burger van net was toch niet helemaal genoeg denk ik.’ zegt Lars. Het was dan ook niet heel veel wat ze gegeten hadden, maar het was wel erg lekker. Ze besluiten nog even een Fish & Chips te halen bij de Nordsee. 
Drei oder 4 stück?’ vraagt de medewerker aan Lars als hij bestelt. Lars geeft aan dat hij graag 4 stukjes vis wil voor iedereen. Na een paar minuten hebben ze allemaal een zak Fish & Chips in hun hand en lopen ze de winkelstraat door.
‘Hoe laat is het eigenlijk?’ vraagt Chris die te lui is om zijn telefoon te pakken.
‘Half 9.’ zegt Arjen als hij op zijn telefoon kijkt. Chris geeft aan dat hij behoorlijk moe is en het liefst niet al te laat terug wil gaan naar het hotel. Arjen en Marin sluiten zich daarbij aan, maar Lars heeft nog genoeg energie om nog wat te gaan doen.
‘Jullie zijn echt lui man!’ zegt Lars lachend.
‘Ja het was een kort nachtje!’ zegt Chris en hij moet gapen. Ondertussen zit Lars met Helene te appen en het blijkt dat ze best wel dicht in de buurt is. Al snel hebben ze hun Fish & Chips op en Chris en Arjen merken dat ze toch behoorlijk moe zijn nu. Uiteindelijk besluiten ze terug te gaan naar het hotel om goed te slapen en morgen weer fit te zijn. Lars en Marin lopen nog even met ze mee naar de metro en blijven daarna in het centrum. Helene en Laurel zijn onderweg naar hen en samen willen ze met z’n 4-en naar de Kerstmarkt. Simone en Esmee zijn ook terug naar hun hotel gegaan, omdat Simone zich niet lekker voelde. Esmee was wat moe en besloot met haar mee te gaan.
 
Een klein kwartiertje later zien Helene en Laurel Lars en Marin al staan bij de ingang van de metro. Snel maakt Helene een foto en stuurt ze die naar Lars. Die merkt gelijk dat hij een berichtje krijgt en opent de foto.
‘Ze zitten ons te bespioneren!’ zegt Lars lachend. Ze kijken om zich heen en na enkele seconden hebben ze Helene en Laurel gespot.
‘Zaten jullie ons een beetje in de gaten te houden?’ zegt Marin lachend.
‘Ja, we moesten er even op letten dat jullie je wel zouden gedragen hier.’ grapt Laurel. Ze dollen nog even wat en stappen dan de metro in richting de kerstmarkt bij het Rathaus. Niet veel later staan ze op de roltrap richting de uitgang van het metrostation Rathaus. Langzaam zien ze de Kerstmarkt verschijnen en het ziet er prachtig uit! Enorm veel lichtjes zijn opgehangen en bij het begin staat in grote letters ‘Frohe Weihnachten’.
‘Wat een sfeer!’ zegt Helene als ze boven zijn.
‘Zo, inderdaad!’ zegt Lars en ze steken de weg over. Er is van alles te zien zoals versierde bomen, een schaatsbaan en uiteraard heel veel Kerstkraampjes. Gisterochtend zijn ze hier natuurlijk al even geweest, maar overdag is het toch een stuk minder sfeervol als nu. Ook kwamen ze toen van de andere kant en hebben ze de helft niet gezien. Nu beginnen ze gewoon bij de hoofdingang en lopen ze langs de eerste kraampjes. Een geur van glühwein en eten komt ze alweer direct tegemoet. De eerste kraampjes verkopen vooral versieringen voor in de boom, zoals kerstballen, slingers en huisjes voor een kerstdorp.
‘Man, wat is het heerlijk om hier te lopen!’ zegt Marin die zich beseft dat dit toch echt een prachtig moment is.
‘Zeker man! Chris en Arjen missen wat!’ zegt Lars lachend. Na de eerste rij gehad te hebben komen ze aan bij het eind waar kraampjes in de rondte staan waar vooral eten en drinken verkocht wordt. Er lopen mensen met enorme bradwursten en er wordt veel glühwein gedronken.
‘Wie lust er een glaasje glühwein?’ vraagt Helene.
‘Dat gaat er wel in!’ zegt Lars en ook Marin en Laurel lusten er wel 1. Helene bestelt 4 glühwein en geeft ze vervolgens aan de rest.
‘Ah, dat is heet!’ zegt Marin die een iets te grote slok nam.
‘Je moet ook hem ook niet meteen willen leegdrinken hè?’ zegt Laurel lachend.
‘Nee dat is wel duidelijk nu.’ zegt Marin met een verbeten gezicht en de rest moet lachen.
‘Ik heb echt zin in een oliebol, maar die zullen ze wel niet hebben hier.’ zegt Lars.
‘Ben bang van niet, maar misschien wel iets wat er in de buurt komt.’ zegt Helene die doelt op de enorme hoeveelheid verschillend eten wat ze hier hebben.
 
Een goeie 20 minuten later zijn ze na gezellig gekletst te hebben weer verder gelopen.
‘Hier deze muts staat je prachtig!’ zegt Lars lachend als hij een gekke Kerstmuts met een hele dikke kerstman erop op het hoofd van Helene zet.
‘Wat is dat een lelijk ding!’ zegt Helene lachend als ze de Kerstmuts van haar hoofd trekt en hem bekijkt. Ze legt hem weer terug en kijken nog even verder wat er bij de kraam ligt. De gekste dingen worden verkocht, zoals sjaals in de vorm van een bradwurst, een Kerstboompje waar krakende Jingle Bells uitkomt in een hardstyle versie en diverse foute Kersttruien.
‘Echt bizar wat ze allemaal verzinnen!’ zegt Laurel als ze alles bekeken heeft.
‘En toch zijn er altijd mensen die wel iets van zo’n kraam kopen!’ zegt Helene en ze lopen weer verder. Opeens begint het te sneeuwen, wat voor nog meer sfeer zorgt.
‘Nu moet je toch maar die muts kopen, anders is je hele haar straks wit!’ zegt Lars lachend.
‘Nooit! Maar een leuke muts is geen gek idee!’ zegt Helene en ze komen toevallig bij een kraampje die normale mutsen verkoopt. Laurel had al een muts bij zich en nu het toch harder gaat sneeuwen zet ze hem direct op. Helene koopt een leuke grijze damesmuts en Lars een zwarte. Marin twijfelt nog teveel en besluit er een te kopen bij de volgende kraam.
‘Nu heb ik in ieder geval weer een beetje warme oren!’ zegt Helene als ze de muts op heeft gezet.
‘Ja, met deze kou gaat blijven ze niet lang warm nee.’ zegt Laurel. Ze lopen door en komen aan bij de schaatsbaan. Een aantal mensen schaatsen voorbij en genieten volop.
‘Wie heeft er zin om te schaatsen?’ vraagt Lars aan de rest.
‘Ja, leuk!’ zeggen Helene en Laurel in koor. Ook Marin heeft er wel zin in, maar merkt dat zijn energielevel nu wel aardig aan het dalen is. Toch gaat hij mee. Ook natuurlijk omdat Laurel gaat en hij merkt dat hij haar wel heel erg leuk begint te vinden. Dat is wederzijds en dat was wel te merken toen hij twijfelde om te gaan schaatsen. Laurel sleurde hem mee naar de ingang en werd nog enthousiaster toen Marin toch besloot ook te gaan schaatsen. Ze betalen voor een ticket en de gehuurde schaatsen en lopen daarna naar het gedeelte waar je kunt zitten om de schaatsen aan te trekken.
‘Deze is te klein!’ zegt Marin en hij loopt direct weer naar de kassa om een nieuw paar te halen in een maatje groter. Deze zijn beter en al snel heeft iedereen zijn schaatsen aan.
‘Zijn jullie er klaar voor?’ vraagt Helene als ze opstaat.
‘Zeker!’ zegt Lars en ze stappen de ijsbaan op. In het begin is het altijd weer even wennen, maar al snel hebben ze het weer ronder de knie. De baan wordt omringt door houten hekken en er zitten aardig wat leuke bochten in. Al snel hebben ze het eerste rondje erop zitten.
‘Dit is echt een leuke baan!’ zegt Helene enthousiast.
‘Ja, heerlijk om op deze baan te kunnen schaatsen met al die lichtjes en gezelligheid!’ zegt Lars. Helene pakt zijn hand en samen schaatsen ze verder. Opeens glijdt Marin achter hen weg.
‘Wow shit!’ zegt Marin als hij op het ijs ligt. Laurel helpt hem overeind en geeft hem een aai over de bol.
‘Alles nog heel?’ vraagt ze lief.
‘Ja gelukkig wel! Het ging niet heel hard gelukkig!’
‘Ik houd je wel vast nu, anders val je weer!’ zegt Laurel die dat mooi als excuus kan gebruiken om de hand van Marin vast te houden. Samen schaatsen ze verder en genieten ze van deze prachtige avond. De sneeuw valt nog steeds en het blijft gezellig druk op de Kerstmarkt. Opeens glijdt Helene weg en ze trekt Lars mee in haar val.
‘Daar liggen we dan!’ zegt ze en ze moet lachen.
‘Jij bent ook een mooie! Jij glijdt weg en dan denk je laat ik hem ook maar meetrekken!’ zegt Lars lachend. Ze geeft hem een zoen.
‘Sorry lieverd! Maar ik vind het gewoon fijn als je altijd bij me bent, dus ook als ik val!’
‘Je weet het weer mooi te vertellen!’
‘Tuurlijk!’ Ze staan weer op en zien dat Marin en Laurel hen blijkbaar ingehaald hebben want die schaatsen aan de andere kant van de baan.
‘Hé slakken! Schaats eens door!’ roept Marin als ze elkaar passeren aan de andere kant van de baan.
‘Zijn jullie daar pas?’ grapt Lars die doet alsof juist Marin en Laurel een half rondje achter liggen. Marin moet lachen en ze schaatsen weer verder.
 
Een half uurtje later houden Marin en Laurel het voor gezien. Helene en Lars blijven nog even door schaatsen op een rustig tempo.
‘Ik hoop dat deze avond nog lang zal duren!’ zegt Helene die dit echt helemaal fantastisch vindt.
‘Dat hoop ik ook!’ zegt Lars. Beiden hadden ze natuurlijk nooit verwacht dat het allemaal zo zou lopen. Na nog een rondje zien ze Marin en Laurel bij het hek staan en ze stoppen even bij hen.
‘Wij gaan weer richting het hotel.’ zegt Marin die er nu best moe uit ziet.
‘Deze jongen heeft het gisteren een beetje laat gemaakt!’ zegt Laurel plagend.
‘Nou goed slapen dan maar en morgen weer fit zijn hè?’ zegt Lars en hij slaat Marin op zijn schouder. Marin brengt eerst Laurel naar haar hotel en gaat dan richting zijn eigen hotel. Lars en Helene maken nog een paar rondjes en verlaten daarna ook de schaatsbaan.
‘Een hele tijd geleden dat ik geschaatst had, maar het was echt leuk!’ zegt Helene als ze door de uitgang lopen.
‘Ja voor mij ook! Toch een raar gevoel als je weer op de straat loopt in plaats van op het ijs!’ zegt Lars. Ze lopen nog door de laatste paar rijen kraampjes om te kijken of er nog wat leuks te zien is. Door al die geuren van lekker eten krijgen ze toch wel trek.
‘Zin in een late night snack?’ vraagt Lars als ze bij de zoveelste eetkraam lopen.
‘Dat is geen slecht idee!’ zegt Helene en ze besluiten ieder wat anders te bestellen om het vervolgens te delen. Lars bestelt reibekuchen en Helene gaat voor Hongaarse Langos. Niet veel later zitten ze samen aan een tafeltje te eten.
‘Ze weten wel hoe ze hier goed eten moeten maken!’ zegt Lars die enorm geniet van de reibekuchen.
‘Die langos is ook echt goed!’ zegt Helene enthousiast die ook benieuwd is naar de reibekuchen. Als ze ieder de andere snack ook geproefd hebben kunnen ze niet echt een keuze maken welke nou lekkerder was. Ze weten in ieder geval dat dit voor herhaling vatbaar is en dat ze voordat ze Wenen weer gaan verlaten het in ieder geval nog een keer willen eten.
Na de laatste kraampjes gezien te hebben besluiten ze de Kerstmarkt weer te verlaten. Ze lopen weer langs de schaatsbaan die nu iets rustiger is geworden en komen bij een grote boom waar heel veel lichtgevende harten in hangen. Helene blijft even stil staan onder de boom en trekt Lars tegen zich aan, waarna ze beginnen te zoenen.
‘Ik hou zoveel van jou!’ zegt Lars en hij geeft haar een dikke knuffel.
‘Ik ook van jou schat! Dit is zo’n fantastische avond!’ zegt Helene en ze zoenen weer verder. Ondertussen is het nog harder gaan sneeuwen en na een paar minuten liggen er kleine hoopjes sneeuw op hun mutsen. Helene veegt een sneeuwvlok van de neus van Lars af. Opeens herinnert Lars zich die ene droom weer waarin precies hetzelfde gebeurde. De omstandigheden waren in de droom wel anders dan nu, maar toch vindt hij het bijzonder dat nu precies dat kleine dingetje gebeurt wat hij toen gedroomd had.
‘Je lijkt nu wel een beetje op een sneeuwpop!’ zegt Lars met een lach.
‘Ik kan hetzelfde over jou zeggen!’ zegt Helene lachend. Helene wil dit moment graag vastleggen en pakt snel haar telefoon erbij om een selfie te maken.
‘Hé, waarom maakt ie geen foto?’ vraagt ze zich af.
‘Uhm, omdat ie op filmen staat?’ zegt Lars die dat allang doorhad. Helene moet lachen en zet hem daarna op de fotostand. Na de foto vegen ze bij elkaar de sneeuw van hun mutsen af en geven elkaar een dikke knuffel. Daarna lopen ze de Kerstmarkt af op weg naar de metro.

Eenmaal aangekomen bij de metro beneden zien ze dat deze lijn U2 vanwege werkzaamheden niet rijdt. 
'Wat is dit nou weer voor grap?' zegt Lars verbaast. 
'Wat een prutsers. Hadden ze boven niet even een bordje neer kunnen zetten?' zegt Helene en ze gaan weer naar boven. 
'Dan maar een stukje lopen naar U3!' zegt Helene die positief blijft. 
'Hebben we toch nog wat extra tijd samen!' zegt Lars die het ook niet zo erg vindt. Bovengronds zien ze uiteraard meer en vlakbij het metrostation van lijn U3 komen ze bij de Kerstmarkt Christmas Village op Marien-Theresien-Platz. Deze is wel iets kleiner dan die bij het Rathaus, maar ziet er ook heel gezellig uit. 
'Elk nadeel heeft z'n voordeel!' zegt Lars als ze de weg weer oversteken.
'Zeker!' zegt Helene. Eenmaal aangekomen bij de Kerstmarkt lopen ze langs een grote sneeuwpop waar iemand in zit. Hij deelt flyers uit voor een optreden van artiesten wat hier morgenavond plaatsvindt. Het belooft een afwisselende creatieve show te worden van muziek en dans. 
'Dat had me best leuk geleken, maar dan zitten we alweer in de trein.' zegt Helene als ze de flyer bekijkt. 'Ja inderdaad. Ik zou hier best nog een paar dagen willen blijven!' zegt Lars die vindt dat de tijd altijd weer vliegt. Ze lopen verder de kerstmarkt op en ook hier hang weer een hele gezellige sfeer. Er lopen weer veel mensen met glühwein en er wordt ook weer veel eten verkocht. Daar hebben ze natuurlijk nu geen zin meer in dus lopen ze alleen even rond om lekker te genieten van de sfeer. Ondertussen sneeuwt het nog steeds en de straten worden alsmaar witter. De wegen zijn wel goed gestrooid en nog goed begaanbaar, maar bij de voetpaden en op de kerstmarkt ligt al een flinke laag. Het krakende geluid bij elke stap die ze zetten klinkt ze als muziek in de oren. 

[-] De volgende 1 gebruiker zegt bedankt oliebolcracker voor dit bericht:
  • Robin
Voeg bedankje toe Antwoord
weer een lekker verhaaltje voor het slapen gaan
Voor al je vuurwerkinfo!

https://www.avpvuurwerk.nl 
[-]
  •
Voeg bedankje toe Antwoord
  
  •  Vorige
  • 1
  • ...
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
  • 11(current)


Lijst met mogelijk verwante topics
Topic Auteur Reacties Weergaven Laatste bericht
Big Grin het grote ''3 woorden verhaal'' Palm Tree 2,157 80,558 05-11-2019 / 20:24
Laatste bericht: Fausto
Thumbs Up Mooie vrouwen topic afcajax 229 11,755 19-10-2019 / 21:48
Laatste bericht: Fausto
  Het nachtbrakers topic 2019! Open op 27, 28, 29 en 30 December Mjd 0 231 14-08-2019 / 18:38
Laatste bericht: Mjd
  Het grote kerst en oudjaar sfeer topic 2019/2020! Mjd 66 2,396 28-12-2018 / 04:21
Laatste bericht: Pyrokegel
  Het oliebollen topic! Mjd 26 2,861 15-12-2018 / 02:16
Laatste bericht: Pyrokegel
Exclamation Het voetbal topic! Mjd 16 963 13-12-2018 / 16:37
Laatste bericht: Pyrokegel
  Het grote show jouw auto/motor topic Rufes 21 3,320 18-12-2016 / 20:13
Laatste bericht: Rufes
  Mooie mannen topic Snakebite 13 1,901 13-12-2016 / 13:50
Laatste bericht: Snakebite

Ga naar locatie:


Gebruikers die dit topic lezen:
2 gast(en)

Het grote vuurwerkverhalen topic!51