AFTELLEN NAAR 31 DECEMBER 2019, 18:00u!

Waardering:
  • 1 stemmen - gemiddelde waardering is 5
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Rijp op de enkels
#1
De zwarte auto staat in het koude, gele licht van de lantaarnpaal. Terwijl we door de straat glijden op onze fiets, valt op dat van de lak op de bovenkant weinig meer te zien is door de dikke laag rijp, die gedurende het weekend beslag op de auto heeft gelegd. Ongetwijfeld zal de eigenaar er morgenochtend een flinke klus aan hebben om de ruiten en koplampen ijsvrij te krijgen. Naast mij zucht mijn broertje “mijn enkels!”. De woorden komen als witte damp uit zijn mond.

Zo later op de middag, rond een uur of vijf, is de schemering al ingevallen. Straatlantaarns zijn aan en de huizen waar we langsrijden hebben hun gordijnen vaak nog open. De blik die ik naar binnen werp levert vaak een aangezicht met lichtjes op met hier en daar al een kerstboom. Allemaal tekens dat de laatste maand van het jaar is begonnen en dat Sinterklaas al bijna weer onderweg is naar Spanje.

Buiten ruikt het fris. De kou is niet alleen te voelen aan de enkels van mijn broertje, maar ook aan mijn benen en mijn vingers. De handschoenen van Thinsulate doen hun werk nog maar gedeeltelijk. Ik vind het niet erg. De enkelsokken die mijn broertje draagt maken de fietstocht naar het huis van onze ouders voor hem minder prettig. En de kou is niet alleen te voelen; hij is te ruiken. De geur van de kou is prominent aanwezig en indringend. Hij was niet te missen vanaf het moment dat we naar buiten stapten en hij verdwijnt ook niet. Bij iedere bewuste, diepe inademing valt het weer op en vullen mijn longen zich met de koude buitenlucht.

Zo in december zijn het dit soort tochtjes die de stemming er vaak goed inbrengen. Donker en koud, met lichtjes voor de ramen van de huizen, flats en appartementen die voorbij komen. En aan lantaarns en over straten lichtstoringen en andere feestelijke lampjes.

De voorlamp van mijn fiets strijkt over enkele flarden mist die over een grasveld drijven. Ze zijn waarschijnlijk afkomstig uit de sloot een paar meter verderop. Ook weer een teken van de decembermaand. Alleen de sneeuw ontbreekt nu eigenlijk nog en ook daar is het nu koud genoeg voor. Dus wie weet, in Rusland schijnt veel kou te zitten en een witte kerst heb ik al lang niet meer gezien. Misschien heb ik te vurig gehoopt.

Na twintig minuten komt het huis van mijn ouders in zicht. Ook hier komt licht door de ramen naar buiten. Bij de achterdeur zijn de gordijnen nog open en na de fietsen in de schuur te hebben gezet, lopen we naar binnen. Daar hangt de geur van dennenboom en rode geurkaarsjes. Langzaam warmen we weer op terwijl de geur van een pan soep de kamer binnendrijft.

We hangen onze jassen op en gaan op de bank zitten en laven ons aan de geuren en de warmte. Mijn handen worden langzaam weer warm en kleuren wat rood. De kou buiten en de warmte binnen. Een van de heerlijke tegenstellingen van december. En naast mij veegt mijn broertje de rijp van zijn enkels.

Endurance · Fidelity · Intelligence
[-] De volgende 4 gebruikers zeggen bedankt Coen voor dit bericht:
  • Breeze, Mjd, Robin, Sweet Laker
Voeg bedankje toe Antwoord
#2
Mooi, altijd weer leuke sfeervolle verhalen Thumbsup
No pyro, no party! Cool  
[-]
  •
Voeg bedankje toe Antwoord
#3
Fijn dat hij beviel. Aan de volgende wordt alweer gewerkt Smile

Endurance · Fidelity · Intelligence
[-]
  •
Voeg bedankje toe Antwoord
#4
Wat leest dit weer lekker weg zeg! Heel leuk stukje!

Kijk uit naar de volgende, kerstmuziekje op de achter grond, zo kom ik echt mega in de stemming!
[-]
  •
Voeg bedankje toe Antwoord
  


Ga naar locatie:


Gebruikers die dit topic lezen:
1 gast(en)

Rijp op de enkels51